به خاطر اين كه استثنا را متصل معنا نمايند ، همان گونه شارح عضدى به آن تصريح نموده است ، آن جا كه گويد : واقعيت اين است كه استثنا متصل روشن‌تر است . پس كلمهء « إلا » مشترك بين اين دو معنا نمىباشد و بلكه وضع اصلى آن در استثنا متصل مىباشد و در منقطع مجاز مىباشد و براى همين گفته‌اند : عبارت‌هايى مثل : « صد درهم از او نزد من است مگر پيراهنى » و « شترى از او نزد من است مگر گوسفندى » ، به معناى مگر بهاى پيراهن يا بهاى گوسفندى است . پس در اين جا كلمه‌اى را در تقدير مىگيرند كه بر خلاف ظاهر است ؛ به هدف اين كه استثنا متصل شود و اگر استثناى منقطع اصل بود معناى ظاهرى عبارت را عوض نمىكردند . « 1 »

--> ( 1 ) . احقاق الحق وازهاق الباطل : 3 / 21 و 22 .